Μια γλυκιά ιστορία για τη δύναμη
της διαφορετικότητας και της καλοσύνης.
Ένα παραμύθι για μικρούς και μεγάλους,
που θυμίζει πως η μοναδικότητά μας είναι δώρο.
Αφού ΜΟΝΟ όταν αποδεχόμαστε ο ένας τον άλλο,
ο κόσμος γίνεται πιο φωτεινός.
Οι σελίδες εδώ πέρα στροφάρουν γύρω από τον έρωτα, το πάθος, τον πόθο, τον πόνο, τη ματαίωση, την παραφροσύνη και τη χαμένη ελπίδα, με ηλιαχτίδες ειρήνης και αφυπνισμένης φιλοδοξίας για μια ιδέα μεγαλύτερη από τον ίδιο εαυτό. Εδώ κατοικούν παρελθοντικοί έρωτες, παρανοϊκές στιγμές, σπασμένες ψυχές, αναπυρωμένα πάθη, αιώνια δευτερόλεπτα, ζωντανά όνειρα και ατόφια συναισθήματα. Παντρεύοντας το πνεύμα με την ψυχή, γεννήθηκε αυτή η ποιητική συλλογή, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι ο έρωτας είναι ένα μωρό που κλαίει γελώντας.
Μια τρυφερή ιστορία αγάπης, μυστικών και συμφιλίωσης ξεδιπλώνεται αργά, αποκαλύπτοντας πόσο βαθιά μπορούν να επηρεάσουν οι επιλογές του παρελθόντος τις ζωές των ανθρώπων.
Ο Λέανδρος βρίσκεται μπροστά σε ένα σταυροδρόμι. Δύο κόσμοι, δύο οικογένειες και τέσσερις άνθρωποι που τον αγαπούν με διαφορετικό τρόπο. Πώς μπορεί να χωρέσει κανείς δύο αλήθειες μέσα στην ίδια καρδιά; Πώς αντιμετωπίζεις μια αποκάλυψη που αλλάζει όσα πίστευες για τον εαυτό σου;
Μια καθηλωτική ιστορία για τη δύναμη της ψυχής, το τίμημα της αλήθειας και τη μάχη μιας γυναίκας να φωτίσει το σκοτάδι που σημάδεψε τη μοίρα της.
Ένα δυνατό ψυχολογικό θρίλερ για τις σκιές του παρελθόντος, τα μυστικά που επιμένουν να ζουν και τη λύτρωση που έρχεται μόνο όταν η σιωπή σπάσει.
Μια ιστορία που κόβει την ανάσα, εκεί όπου η δικαιοσύνη συναντά την εκδίκηση.
Ζήσαμε δυο ζωές.
Εκείνη που χρωστούσαμε. Κι εκείνη που κρατήσαμε κρυφή,
ακόμη και από μας.
Συμπορευτήκαμε κι έπειτα χαθήκαμε. Σχεδόν.
Μία συλλογή πενήντα τεσσάρων ποιημάτων για τον παλμό του έρωτα από την αυγή έως τον απόηχό του στο ηλιοβασίλεμα,
ιδανική για κάθε ερωτευμένη ή πληγωμένη ψυχή.
Το Κάθε γενιά μια προσευχή είναι ένα βιβλίο για τις γυναίκες που δεν λύγισαν, που σώπασαν για να στηρίξουν, που αγάπησαν βαθιά, που πόνεσαν σιωπηλά. Μια ιστορία όπου η αγάπη δεν φθείρεται κι η μνήμη δεν πεθαίνει.
Μια γυναίκα χωρίς ταυτότητα και αυτοπροσδιορισμό γίνεται σκεύος ηδονής ενός άλλου ανθρώπου και, κυρίως, του ίδιου της του εαυτού. Παραδίνεται στις ορμές της φαντασίας της και γίνεται, ήρεμα και απαλά, ενώ ένα μυστήριο απλώνεται στον χώρο, «ένα» με τη σάρκα της, δίνοντας στον εαυτό της αυτό που κάθε φορά αποζητά.
Το Εκείνη, μέσα μου είναι ένα σκοτεινό ψυχολογικό μυθιστόρημα για το ανεπίλυτο τραύμα και τη σημασία της αυτογνωσίας. Μια ιστορία που θέτει ένα αμφιλεγόμενο ερώτημα: Τι κάνεις όταν το να ζεις γίνεται πλέον ένα ασήκωτο φορτίο;
Μια θεατρική μεταφορά της κλιματικής κρίσης σε μορφή δίκης, όπου το «Φαινόμενο του Θερμοκηπίου» κάθεται στο εδώλιο. Μέσα από χιούμορ, ποίηση, δημοσιογραφικό λόγο και μαρτυρίες, το έργο ευαισθητοποιεί τα παιδιά γύρω από τις περιβαλλοντικές προκλήσεις του παρόντος.
Κατάλληλο για μαθητές δημοτικού, με στόχο την καλλιέργεια οικολογικής συνείδησης μέσα από το θεατρικό παιχνίδι και την ενεργή συμμετοχή.
Το Μαύρο Άσπρο είναι μια παρατήρηση συμπεριφορών, ανασφαλειών και υπαρξιακών θεμάτων, εκφρασμένων με έναν κάπως ποιητικό τρόπο, μέσα από έντονη εσωτερική σκέψη.
Ακολουθούμε και ζούμε την ιστορία τριών διαφορετικών χαρακτήρων του Γιάννη, του Θανάση και της Ελένης, και την ανάγκη τους να βρουν τον δρόμο προς το Άσπρο… ή το Μαύρο.
Το βλέμμα της Έχιδνας στον καθρέφτη είναι ένα ψυχολογικό μυθιστόρημα που εξερευνά την ανθρώπινη ψυχή μέσω της αλληγορίας της «μόλυνσης της Έχιδνας». Οι ήρωες φέρουν τα βαριά φορτία των ενδοβεβλημένων αξιών της οικογένειας και του κοινωνικού περιβάλλοντος, τα οποία παγώνουν τη ροή της ζωής τους και μπλοκάρουν κάθε εξέλιξη.
Το βιβλίο πραγματεύεται τη δύναμη που κρύβει ο άνθρωπος μέσα του και, ταυτόχρονα, μέσα από τη συμπεριφορά των πλασμάτων, μας διδάσκει πώς πρέπει να αγαπάμε και να φροντίζουμε το περιβάλλον.
Ο Κρίκος της Κατάρας ξετυλίγει μια μοιραία ιστορία εξιλέωσης, όπου οι ανθρώπινες επιλογές συγκρούονται με σκοτεινές δυνάμεις και κανείς δεν βγαίνει αλώβητος. Είναι μια ιστορία για τις επιλογές και το τίμημά τους, μια αφήγηση που γεννιέται από τον φόβο και από την ανάγκη να θυσιάσουμε ό,τι αγαπάμε περισσότερο.
Στην Αθήνα της οικονομικής κρίσης, της διαφθοράς και της παραβατικότητας, ένας αστυνομικός της Δίωξης Ναρκωτικών έρχεται αντιμέτωπος με τα όρια της νομιμότητας και της ηθικής. Καθώς το καλό πλησιάζει επικίνδυνα το κακό και τα περιθώρια στενεύουν, καλείται να φέρει εις πέρας μια τελευταία αποστολή μέσα στο χάος ενός συστήματος που καταρρέει.
Σε τι να πιστέψω πια,
όταν το φως καταπίνεται από τη νύχτα;
Δεν πά’ να τα βρήκαν στο μοίρασμα…
Και περπατώ στη σκέψη,
χωρίς τα χείλη σου να ξεδιψούν τα δικά μου.
