Τέσσερις εποχές…
Τέσσερις διαφορετικές εκδοχές… για σένα, καρδιά μου.
Να επιλέγεις, να παραδίνεσαι… να αγαπάς και να αγαπιέσαι.
Πόσα μεγαλεία σού χαρίστηκαν άνθρωπε…
Γνωρίζεις;
Αυτό που νιώθεις, αρκουδάκι μου, λέγεται ευτυχία.
Και αυτήν τη γέννησε η αγάπη που έδωσες στους άλλους!
Αφηγητής αυτής της μυθιστορίας είναι ένα πέτρινο Σπίτι. Διότι, όπως παρατηρεί το Σπίτι, “εσείς οι άνθρωποι μιλάτε πολύ μες στις κατοικίες σας, αποκαλύπτοντας ένα σωρό μυστικά…”
Μια νουβέλα, εκτός ορίων, για το πάθος, για την τέχνη και τον απόλυτο έρωτα.
Μακρόστοιχη και πολυστρωματική ποίηση, που συχνά πειραματιζόμενη αποπειράται να αναδείξει την μακραίωνη δαψίλεια της Ελληνικής.
