Πάντα οι λέξεις θα φτάνουν πρώτες
στο φωτοφίνις
της άκλιτης επιβίωσης.
Γλυκομίλητα ροκανίδια
να δεσμεύουν την τρυφερή, μονοκόμματη ρουτίνα
μιας κατασκευασμένης ανάμνησης.
«….Κι εκείνες οι συλλαβές που ποτέ δεν τερματίσουν και μείνουν σιωπηλές στης λήθης τον άηχο κύκλο, αγάπησε τις κατιτίς περισσότερο – πέρα απ’ τις πέντε αισθήσεις.
Στα ανείπωτα συνώνυμα ακουμπά το μεράκι του στίχου…»
Ο Λαμπυρίκος μοίραζε στους φίλους του
την αστερόσκονη της αγάπης του.
Κι όσο τη μοίραζε τόσο η τσέπη της καρδιάς του
γέμιζε όλο και πιο πολύ
με την αστερόσκονη της αγάπης,
σε σημείο που ξεχείλιζε
κάθε μέρα όλο και περισσότερο.
Τι θα κάνει ο Λαμπυρίκος με την αστερόσκονη της αγάπης του; Πάμε να δούμε.
Μια ποιητική συλλογή για αυτά που δεν τολμούμε να πούμε.
Το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας περιλαμβάνει δέκα ιστορίες ανθρώπων της διπλανής πόρτας. Μέσα από τις σελίδες του ξεδιπλώνονται οι ζωές τους. Άνδρες και γυναίκες, προσπαθώντας να ξεφύγουν από τον εαυτόν τους, χάνονται στον σκληρό λαβύρινθο των εξαρτήσεων, αδιαφορώντας για την οδύνη που προκαλούν στους δικούς τους.
Το Κώλοrbook είναι ένα βιβλίο ζωγραφικής, φτιαγμένο για εκείνες τις στιγμές που ο εγκέφαλος κάνει «404 Error» και η καθημερινότητα σε κάνει να αναζητάς μια μικρή απόδραση. Με ανατρεπτικές εικόνες, έξυπνες λεπτομέρειες και χιούμορ, το βιβλίο προσφέρει τον πιο χαλαρωτικό τρόπο αποφόρτισης και σε προσκαλεί να πάρεις τα χρώματά σου και να ξεχαστείς δημιουργικά.
Mια ιστορία εμμονών και μυστηρίου, όπου κάθε αριθμός κρύβει ένα μυστικό. Ο Τζόια Ιταλέτι γυρίζει στο Μπουένος Άιρες μετά από εικόσι τέσσερα χρόνια, και ανάμεσα στις σκιές του παρελθόντος και στους χορούς του tango ανακαλύπτει μηνύματα που ίσως να μην προορίζονταν για εκείνον.
Ένας άντρας και μια γυναίκα μπλεγμένοι σε μια ατέρμονη tanda. Ο χρόνος του κυλά πιεστικά όσο ψάχνει απαντήσεις ανάμεσα σε μια βροχερή νύχτα που προσπαθεί να θυμηθεί, σε ένα φιλί που δεν περίμενε ποτέ να δώσει και σε μια ερώτηση που τον στοιχειώνει: «Γιατί χορεύεις tango;»
Τι είναι ψέμα και τι αλήθεια και γιατί όλα φαίνεται να καταλήγουν στον αριθμό 13;
Μαθητές της ΣΤ τάξης, έγραψαν ένα βιβλίο που δεν μοιάζει με κανένα άλλο. Ένα βιβλίο με 36 μικρούς συγγραφείς να αλλάζουν τον κόσμο. Όχι με μεγάλα λόγια ή υποσχέσεις, αλλά με πράξεις απλές, καθημερινές, που όμως έχουν δύναμη.
Μίλησαν για την αλληλεγγύη, για τη φτώχεια που πρέπει να τελειώσει, για τους πολέμους που δεν χωρούν πια στον χάρτη της ανθρωπότητας.
Μίλησαν για το περιβάλλον και για το πώς μπορούμε, όλοι μαζί, να σώσουμε τον πλανήτη μας. Μίλησαν για τον σεβασμό, την ισότητα, για έναν κόσμο όπου κανείς δεν είναι “λίγος” και κανείς δεν μένει πίσω.
Τα παιδιά σκέφτονται με καρδιά καθαρή και νου ανοιχτό, μας δείχνουν ότι η αλλαγή ξεκινά από εμάς. Γιατί, τελικά, ο κόσμος αλλάζει… όταν τα παιδιά παίρνουν θέση.
Και αυτοί οι 12χρονοι δεν έγραψαν απλώς ένα βιβλίο. Έγραψαν ένα κάλεσμα. Σε όλους μας.
Είναι στιγμές που μαζί σου νιώθω πιο ευαίσθητος και από την νύμφη πριν γίνει χρυσαλίδα. Όταν ερωτεύεται ο άνθρωπος γίνεται πιο διάφανο το δέρμα του, σαν να πετάγονται οι φλέβες του και γίνονται ανάγλυφα ποτάμια πάνω του. Και όπως είναι έτσι λεπτό και διάφανο, μοιάζει με εύθραυστο γυαλί.
Στους μεγάλους έρωτες και στα μεγάλα λόγια, ακόμα και το ανάλαφρο εκείνο πέταγμα των φτερών μιας πεταλούδας κόβει είτε σαν ξυράφι, είτε σαν καλά ακονισμένο μαχαίρι.
Ένα βιβλίο ποιητικής πρόζας όπου ο λόγος αρθρώνεται με αμεσότητα και αναμετριέται με το δίπολο του έρωτα και του θανάτου αποτελώντας έμπνευση για τη ζωή.
Αυτό που νιώθεις, αρκουδάκι μου, λέγεται ευτυχία.
Και αυτήν τη γέννησε η αγάπη που έδωσες στους άλλους!
Οι επτά νουβέλες του βιβλίου, είναι οι επτά πλευρές του αιώνιου έρωτα όπως τις βιώνει στις διαφορετικές εποχές της ζωής του ένας νέος άνδρας. Στην κάθε μια ωστόσο απ’ αυτές, η γυναίκα πρωταγωνιστεί…
Όταν ο Αντρέας –πλούσιος, νέος, ωραίος και παντρεμένος, με στρωμένη ζωή– συνειδητοποιεί ότι τα φαινομενικά «ατυχήματα» ήταν στην πραγματικότητα απόπειρες δολοφονίας εναντίον του από μια ξανθιά γυναίκα, η ζωή του όλη περνά σαν κινηματογραφική ταινία μπροστά από τα μάτια του.
Ποια από τις «γυναίκες της ζωής του» τον θέλει νεκρό; Η γυναίκα του, με την οποία διατηρούσε έναν αξιοπρεπή γάμο για τα μάτια της καλής κοινωνίας της Αθήνας και η οποία ήταν αφοσιωμένη στην ανατροφή των δύο παιδιών τους; Η πεθερά του που δεν τον συμπάθησε ποτέ αλλά ούτε και συμφώνησε με τον γάμο τους; Η παλιά αρραβωνιαστικιά των φοιτητικών χρόνων του, μετά από τόσο καιρό; Η πρώην ερωμένη του για λόγους εκδίκησης; Η νυν ερωμένη του χωρίς προφανή λόγο; Όλες τους ξανθιές, χωρίς όμως ουσιαστικό κίνητρο.
Τα πράγματα όμως περιπλέκονται ακόμη περισσότερο όταν δύο από αυτές βρίσκονται νεκρές. Αιτία θανάτου: πιθανή αυτοκτονία.
Κι ενώ τίποτε δεν βγάζει νόημα, εμφανίζεται από το πουθενά την πιο κρίσιμη στιγμή η πρώτη του μεγάλη αγάπη, ξυπνώντας αναμνήσεις και αισθήματα, και προσφέρεται να τον βοηθήσει.
Η αστυνομικός που ανέλαβε την υπόθεση δεν φαίνεται να πείθεται από τις κακοστημένες «αυτοκτονίες». Θα καταφέρει να συλλάβει τον ένοχο και να τον οδηγήσει στη δικαιοσύνη; Ίσως τότε η υπόθεση να έχει λυθεί και όλα να είναι τακτοποιημένα στη θέση τους.
Ή μήπως όχι;
Δεν είμαστε άνθρωποι που αναζητούν την ψυχή τους.
Είμαστε ψυχές που ταξιδεύουν μέσα στην ανθρώπινη εμπειρία.
Μέσα από τις σχέσεις, τις απώλειες, τη χαρά, τον πόνο, τη μητρότητα, τον έρωτα και τη σιωπή, συλλέγουμε εμπειρίες αναζητώντας εκείνο που ποτέ δεν χάθηκε πραγματικά. Τον εαυτό μας.
Η Ελένη Καρκαμπάση καταγράφει με τόλμη και αυθεντικότητα τη διαδρομή μιας συνείδησης που αφυπνίζεται, αμφισβητεί, καταρρέει, μεταμορφώνεται και τελικά θυμάται όχι ποια πρέπει να γίνει, αλλά ποια ήταν πάντα.
Ένα βιβλίο για όσους αισθάνονται ότι η ζωή είναι κάτι περισσότερο από όσα φαίνονται. Για όσους διαισθάνονται ότι πίσω από κάθε εμπειρία κρύβεται ένα βαθύτερο νόημα.
Για όσους είναι έτοιμοι να επιστρέψουν στην παρουσία. Γιατί ίσως η ψυχή δεν ήρθε εδώ για να γίνει καλύτερη. Ήρθε για να βιώσει. Να θυμηθεί. Να αγαπήσει.
Και να αναγνωρίσει μέσα στην ατέλεια της ανθρώπινης εμπειρίας την τελειότητα της ύπαρξής της.
Γιατί η μεγαλύτερη περιπέτεια δεν είναι να ανακαλύψεις τον κόσμο.
Είναι να θυμηθείς ποιος είσαι.
Μια ποιητική διαδρομή ανάμεσα στο βίωμα και στη φαντασία.
Η Άννα Ραφαηλίδου συγκεντρώνει σε έξι θεματικές ενότητες ποιήματα εμπνευσμένα από τους σταθμούς της ζωής της και τους προορισμούς που τη διαμόρφωσαν. Με λόγο λιτό αλλά γεμάτο εικόνες, η συλλογή αυτή αποτυπώνει τα αέναα ταξίδια του νου και του σώματος, μετατρέποντας την προσωπική εμπειρία σε μια καθολική, ανθρώπινη εξομολόγηση.
Αληθινά βιώματα, μακρινές διαδρομές και εσωτερικές αναζητήσεις….
Ένα βιβλίο-πρόσκληση για όσους αναζητούν στην ποίηση ένα καταφύγιο, έναν καθρέφτη και, πάνω από όλα, έναν προορισμό.
Τρεῖς γάμοι ἀπὸ διαφορετικὲς κοινωνικὲς ἀφετηρίες σημαδεύονται ἀπὸ ἀνατροπὲς μὲ ἀπροσδόκητες ἐξελίξεις. Τοὺς διατρέχουν τρεῖς εἰκοσαετίες, ἀπὸ τὸ 1960 μὲ τὸ διήγημα τοῦ Ἀριστοτέλη Κουρτίδη στὸ ἀναγνωστικὸ τῆς Ε΄ δημοτικοῦ ἕως τὸ 2020, ὅταν τελεία καὶ παύλα σφραγίζονται ἀπὸ τὴν πανδημία τοῦ κορωνοϊοῦ.
Τὸ μυθιστόρημα ἕλκεται ἀπὸ τὴν Ἱστορία καὶ ἡ ἀφήγηση ἐπηρεάζεται ἀπὸ τὴν περιρρέουσα πραγματικότητα. Οἱ ἥρωες, νεαροὶ τὸ 1960, γέροντες τὸ 2020 καὶ τὰ παιδιά τους ποὺ παίρνουν ἐνδιάμεσα τὴ σκυτάλη εἶναι τὰ δρῶντα πρόσωπα τῶν περιπετειῶν τὰ ὁποῖα κατ’ ἀνάγκη ἀναμετρῶνται μὲ τὴ μοίρα τους. Μιὰ συγγραφέας μέσα ἀπὸ πολυεπίπεδη διαδικασία τοὺς ἐντάσσει στὴ διαδοχὴ τῶν γεγονότων, παρακολουθεῖ τὴν ἀλληλεπίδραση μεταξύ τους καὶ ἀναζητᾶ τὸ ἀποτύπωμά της στὴν ψυχοσύνθεση καὶ τὴν ἰσορροπία τους.
Παράλληλα, καθὼς ἐμπλέκει στὶς ἀφηγήσεις της σὰν σὲ ἐνδοσκοπικὴ ἀνάλυση τὴ σχέση μας μὲ τὰ βιβλία, ἀνιχνεύει πειστήρια διερευνῶντας κάποιες ἀθέατες πλευρὲς τοῦ κόσμου τους. Ὡς μαθήτρια ρεμβάζει διαβάζοντας καὶ κάποτε ἀποφασίζει νὰ ἀποτυπώσει ἱστορίες γράφοντας βιβλία. Πόθεν προέρχεται ἡ ἀνάγκη μας γι’αὐτά, πῶς συμβαίνει καὶ πηγαινοερχόμαστε ἀπὸ τὴ θέση τοῦ διδασκομένου σὲ ἐκείνην τοῦ δασκάλου; Αὐτό μένει στὸν ἀναγνώστη νὰ τὸ ἀνακαλύψει.
Διαβάστε μια ιστορία που γράφτηκε από ένα εφτάχρονο αγόρι!
Μη σας κάνει εντύπωση ο μικρός συγγραφέας· απολαύστε τα καμώματα ενός αξιολάτρευτου μπισκότου, το οποίο θέλει να γνωρίσει τον κόσμο. Και πώς θα τα καταφέρει, αν όχι μπλέκοντας σε περιπέτειες;
Η παρούσα ποιητική συλλογή εξετάζει παγκόσμια κοινωνικά προβλήματα, επισημαίνοντας την αδικία, την απληστία, καθώς και τον ανθρώπινο πόνο. Υπό την έννοια αυτή, θα μπορούσε να θεωρηθεί οικουμενική, κοινωνική αλλά και στοχαστική, καθώς επιχειρεί να ωθήσει το άτομο να κατανοήσει την κρίση του σύγχρονου πολιτισμού, αλλά και τη θέση του μέσα σε έναν σκληρό και ανελεύθερο κόσμο. Ωστόσο, είναι και στρατευμένη, αφού, εντέλει, επιδιώκει να αφυπνίσει τον αναγνώστη ως προς την αξία της ζωής και την ανάγκη της πολιτικής και κοινωνικής του ολοκλήρωσης.
