Τα βιβλία μας

«Δεν σας ζητώ να με αγαπήσετε. Σας ικετεύω μόνο να με ακούσετε».
Αυτό το βιβλίο είναι ένα γράμμα που γράφτηκε ύστερα από μια μακρά σιωπή, μια βαθιά προσωπική εξομολόγηση και, ταυτόχρονα, μια αναζήτηση της αλήθειας. Απευθύνεται στα παιδιά, αλλά και σε έναν κόσμο που έχει μάθει να προσπερνά τα ουσιώδη, και γίνεται αφορμή για ερωτήματα γύρω από τον άνθρωπο, τις επιλογές του και όσα τελικά αφήνει πίσω του.
Μέσα από το προσωπικό βίωμα και την αυτοκριτική, ο συγγραφέας επιστρέφει σε όσα έζησε, σε όσα πίστεψε και σε όσα δεν έπραξε όπως θα ήθελε. Αναμετριέται με τις σιωπές, τις ενοχές και τις ευθύνες του και θέτει ερωτήματα που ξεπερνούν τη δική του διαδρομή: τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος, πώς μπορείς να αγαπάς χωρίς να κυριεύεις, πού τελειώνει η ενοχή και πού αρχίζει η ευθύνη, πόση αλήθεια μπορούμε να αντέξουμε για τον εαυτό μας και τον κόσμο γύρω μας.
Οι στοχασμοί του βιβλίου γεννιούνται από αυτή την ανάγκη για ειλικρινή αναμέτρηση με όσα θεωρούμε δεδομένα. Η αγάπη, η ελευθερία, η ευθύνη, η παιδεία και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια προσεγγίζονται μέσα από την εμπειρία ενός ανθρώπου που κοιτάζει πίσω χωρίς να κρύβει τις αντιφάσεις και τα λάθη του. Γιατί ίσως αυτό που αξίζει να κρατήσουμε από όσους περπάτησαν πριν από εμάς δεν είναι η βεβαιότητα ότι γνώριζαν τον σωστό δρόμο, αλλά η ειλικρίνεια με την οποία αναγνώρισαν τις στιγμές που λύγισαν.
Μια ανοιχτή πρόσκληση για σκέψη και αμφισβήτηση, ώστε ο καθένας να αναζητήσει τις δικές του απαντήσεις και να μετατρέψει το προσωπικό του βίωμα σε γνώση, συνείδηση και ευθύνη.

Ένα βιβλίο αφιερωμένο στον πιο δυνατό και αρχέγονο παλμό της ύπαρξης: τον Έρωτα. Μια ποιητική συλλογή όπου οι λέξεις γίνονται το όχημα για να εξερευνηθούν τα βαθιά, έντονα και χαώδη ανθρώπινα συναισθήματα.

Τριάντα πέντε ποιήματα που κινούνται στο μεταίχμιο του πόθου και της απώλειας, εκεί όπου «του λύκου πείνα» γίνεται ο έρωτας και η ίδια η ζωή. Έμμετρος και ομοιοκατάληκτος, ο λόγος εδώ κρατά τον ρυθμό και τη μουσικότητα του στίχου, μα μιλά για πράγματα διαχρονικά: για τις αγάπες που δεν έγιναν ποτέ, για τη θάλασσα και τα πουλιά που ρεμβάζουν στο πέλαγος, για τον Βαρδάρη που φέρνει «φάλτσες μυρωδιές», για τις τσιγγάνες που διαβάζουν τη γραμμή της καρδιάς, για τον φόβο της νύχτας και τη λύτρωση της ποίησης.

Μέσα από εικόνες που άλλοτε πληγώνουν κι άλλοτε παρηγορούν —ο ήλιος που βουτά στη γη και αποκοιμιέται, το άδειο τρένο με τις σπασμένες ράγες, η σάρκα που γίνεται «διάφανη εσάρπα»— η συλλογή χαρτογραφεί έναν εσωτερικό κόσμο όπου ο πόνος και η ομορφιά αναπνέουν μαζί.

Ποιήματα για να διαβαστούν αργά, δυνατά, σαν να τραγουδιούνται.

«Ήταν η Ποίηση που με έβγαλε απ’ το βάσανο,
αυτή τη γη να περπατώ χωρίς ν’ αγγίζω»

Τρεις νέοι, ορφανοί από παιδιά, αγωνίζονται να ορθοποδήσουν κοινωνικά χωρίς μόρφωση και χωρίς κανένα στήριγμα. Οι δρόμοι τους σμίγουν και τους παρασύρουν σε μια ασυνήθιστη περιπέτεια επιβίωσης, φιλίας και απελευθέρωσης.
Η Ασπασία πέφτει από μικρή στα πλοκάμια ενός κυκλώματος μαστροπείας. Χρόνια αργότερα, μια τυχαία συγκυρία της χαρίζει την ελευθερία και την οδηγεί στην Κάρπαθο. Εκεί γνωρίζει τον Θανάση, ένα από τα χαμίνια της πλατείας Μοριχόβου, και για πρώτη φορά έρχεται σε επαφή με μια ζωή που μέχρι τότε της ήταν άγνωστη.
Η ελευθερία της, όμως, κρατά λίγο. Απαγάγεται και επιστρέφει βίαια στην πορνεία. Στην αγωνιώδη προσπάθειά της να δραπετεύσει ζητά τη βοήθεια του Δημόκριτου. Μαζί με τον Θανάση οργανώνουν την επιχείρηση διάσωσής της, όμως ένα απρόοπτο ατύχημα χαρίζει στην Ασπασία την ελευθερία, ενώ οδηγεί άδικα τον Θανάση στη φυλακή, κατηγορούμενο για φόνο.
Οι φίλοι του στέκονται στο πλευρό της Ασπασίας και του Δημόκριτου και όλοι μαζί ξεκινούν έναν δύσκολο αγώνα για να αποδείξουν την αθωότητα του Θανάση.
Για πρώτη φορά στη ζωή της η Ασπασία γνωρίζει την αγάπη, τη φιλία και τον έρωτα. Για να σώσει, όμως, τον άνθρωπο που αγαπά, θα χρειαστεί να ξαναζήσει τους εφιάλτες του παρελθόντος της και να τους φέρει στο φως με θάρρος μέσα στη δικαστική αίθουσα.
Μια ιστορία για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, τη δύναμη της φιλίας και την ελπίδα που επιμένει να γεννιέται ακόμη και μέσα στο βαθύτερο σκοτάδι.