Τα βιβλία μας

Όταν ο Αντρέας –πλούσιος, νέος, ωραίος και παντρεμένος, με στρωμένη ζωή– συνειδητοποιεί ότι τα φαινομενικά «ατυχήματα» ήταν στην πραγματικότητα απόπειρες δολοφονίας εναντίον του από μια ξανθιά γυναίκα, η ζωή του όλη περνά σαν κινηματογραφική ταινία μπροστά από τα μάτια του.
Ποια από τις «γυναίκες της ζωής του» τον θέλει νεκρό; Η γυναίκα του, με την οποία διατηρούσε έναν αξιοπρεπή γάμο για τα μάτια της καλής κοινωνίας της Αθήνας και η οποία ήταν αφοσιωμένη στην ανατροφή των δύο παιδιών τους; Η πεθερά του που δεν τον συμπάθησε ποτέ αλλά ούτε και συμφώνησε με τον γάμο τους; Η παλιά αρραβωνιαστικιά των φοιτητικών χρόνων του, μετά από τόσο καιρό; Η πρώην ερωμένη του για λόγους εκδίκησης; Η νυν ερωμένη του χωρίς προφανή λόγο; Όλες τους ξανθιές, χωρίς όμως ουσιαστικό κίνητρο.
Τα πράγματα όμως περιπλέκονται ακόμη περισσότερο όταν δύο από αυτές βρίσκονται νεκρές. Αιτία θανάτου: πιθανή αυτοκτονία.
Κι ενώ τίποτε δεν βγάζει νόημα, εμφανίζεται από το πουθενά την πιο κρίσιμη στιγμή η πρώτη του μεγάλη αγάπη, ξυπνώντας αναμνήσεις και αισθήματα, και προσφέρεται να τον βοηθήσει.
Η αστυνομικός που ανέλαβε την υπόθεση δεν φαίνεται να πείθεται από τις κακοστημένες «αυτοκτονίες». Θα καταφέρει να συλλάβει τον ένοχο και να τον οδηγήσει στη δικαιοσύνη; Ίσως τότε η υπόθεση να έχει λυθεί και όλα να είναι τακτοποιημένα στη θέση τους.
Ή μήπως όχι;

Στο κατώφλι των τριάντα, ο αφηγητής παραδίνεται άνευ όρων σε μια παράφορη καλοκαιρινή σχέση, αναζητώντας ένα ισχυρό αντίδοτο στη φθορά του χρόνου. Ανάμεσα σε μελωδίες της τζαζ, κρυφά φιλιά στους Δελφούς και εκσπερματώσεις σε εγκαταλελειμμένα νεοκλασικά, χτίζει τον δικό του ιδεατό μικρόκοσμο, εγκλωβισμένος οικειοθελώς στο απόλυτο γαλάζιο ενός ανδρικού βλέμματος.
Όμως, κάτω από τη δίνη των αισθήσεων και την ωμότητα της σάρκας, ελλοχεύει μια σκληρή αλήθεια: μήπως τελικά δεν ερωτεύτηκε τον άνθρωπο, αλλά την ίδια την ιδέα του έρωτα; Η «Συμμετρία της Έλξης» είναι μια χειμαρρώδης εξομολόγηση για τις ψευδαισθήσεις που πλάθουμε προκειμένου να νιώσουμε ζωντανοί. Ένα ωμό χρονικό για το πώς το μελόδραμα του πάθους συγκρούεται με τον κυνισμό της πραγματικότητας, και πώς ένα σύντομο καλοκαίρι αρκεί για να σε αλλάξει οριστικά.

Μπορεί η άμεση αναζήτηση ενός νέου έρωτα στα συντρίμμια του παλιού να θεραπεύσει και να αποβεί βάλσαμο για τις χαρακωμένες ψυχές;

Ο Μάικλ, βαθιά προδομένος και απαρηγόρητος, έχοντας στις αποσκευές της ψυχής του ένα ξαφνικό αντίο, πρόκειται να το ανακαλύψει, ακολουθώντας τον δρόμο που θα του χαράξει το διαδίκτυο. Σε μια άλλη χώρα, στην Ουκρανία πριν από τον πόλεμο, και μαγεμένος από τις Σειρήνες ενός απόκοσμου ερωτικού καλέσματος, ο Μάικλ θα τολμήσει να αφήσει τον εαυτό του να ονειρευτεί ξανά, καθώς μέσα του διαρθρώνεται ένα νέο ερωτικό πιστεύω σε κάθε γράμμα που του στέλνει η νέα του γνωριμία, η εξωτική Ιρίνα.
Η περίοδος μετά τον χωρισμό θα τον παρασύρει σε μια βαθιά υπαρξιακή αναζήτηση. Παγιδευμένος σε ένα ψυχολογικό παιχνίδι που μοιάζει σχεδόν μεταφυσικό, ο Μάικλ θα κληθεί να ανταποκριθεί στα αληθινά καλέσματα της ζωής.
Το μυθιστόρημα, βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα, τείνει να σηκώσει το πέπλο που εξιδανικεύει ό,τι πλάθεται με τον νου και οδηγεί σε ατέρμονες αναζητήσεις, που κουράζουν και φθείρουν. Κάτω από αυτόν τον μανδύα της ερωτικής ύπνωσης, ζουν επισκιασμένες οι φιγούρες που βρίσκονται δίπλα μας, εκείνες που είναι έτοιμες να αναλάβουν εξαρχής τους ρόλους του φίλου, του συντρόφου και του συνοδοιπόρου στα ταξίδια της μανιασμένης ψυχής.

Κι αν όλα όσα γνωρίζεις για τον χρόνο, τη ζωή και τον θάνατο είναι μόνο ένα μικρό κομμάτι της αλήθειας;
Υπάρχουν στιγμές που η ζωή μοιάζει να υπακούει σε κανόνες που κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει. Στιγμές που η λογική σταματά και η συνείδηση αρχίζει να ψιθυρίζει ότι η πραγματικότητα είναι πολύ μεγαλύτερη απ’ όσο φαίνεται.
Ο Άρης γεννήθηκε τυφλός και παράλυτος, ένας άνθρωπος που, σύμφωνα με όλους, δεν θα μπορούσε ποτέ να ξεφύγει από τα όρια του σώματός του.
Κι όμως…
Ένα απρόσμενο γεγονός θα ανοίξει μια πύλη σε έναν κόσμο όπου ο χρόνος παύει να είναι γραμμικός, η ύλη δεν αποτελεί πια το μοναδικό επίπεδο ύπαρξης και τα μεγαλύτερα μυστήρια της ανθρώπινης ζωής ζητούν επιτέλους να αποκαλυφθούν.
Δίπλα του βρίσκεται η Αγάπη, μια γυναίκα που θα κληθεί να αμφισβητήσει κάθε βεβαιότητα, καθώς θα βρεθεί αντιμέτωπη με εμπειρίες που ξεπερνούν τα όρια της επιστήμης, της λογικής και των αισθήσεων.
«Ο Χρονοταξιδιώτης» δεν είναι απλώς μια ιστορία. Είναι μια πρόσκληση να κοιτάξεις πέρα από το προφανές.
Ένα μυθιστόρημα που συνδυάζει μυστήριο, συγκίνηση, φιλοσοφία και πνευματική αναζήτηση, οδηγώντας τον αναγνώστη σε ένα ταξίδι όπου κάθε σελίδα γεννά ένα νέο ερώτημα και κάθε απάντηση ανοίγει μια ακόμη μεγαλύτερη πόρτα.

Δεν είμαστε άνθρωποι που αναζητούν την ψυχή τους.
Είμαστε ψυχές που ταξιδεύουν μέσα στην ανθρώπινη εμπειρία.
Μέσα από τις σχέσεις, τις απώλειες, τη χαρά, τον πόνο, τη μητρότητα, τον έρωτα και τη σιωπή, συλλέγουμε εμπειρίες αναζητώντας εκείνο που ποτέ δεν χάθηκε πραγματικά. Τον εαυτό μας.

Η Ελένη Καρκαμπάση καταγράφει με τόλμη και αυθεντικότητα τη διαδρομή μιας συνείδησης που αφυπνίζεται, αμφισβητεί, καταρρέει, μεταμορφώνεται και τελικά θυμάται όχι ποια πρέπει να γίνει, αλλά ποια ήταν πάντα.
Ένα βιβλίο για όσους αισθάνονται ότι η ζωή είναι κάτι περισσότερο από όσα φαίνονται. Για όσους διαισθάνονται ότι πίσω από κάθε εμπειρία κρύβεται ένα βαθύτερο νόημα.
Για όσους είναι έτοιμοι να επιστρέψουν στην παρουσία. Γιατί ίσως η ψυχή δεν ήρθε εδώ για να γίνει καλύτερη. Ήρθε για να βιώσει. Να θυμηθεί. Να αγαπήσει.
Και να αναγνωρίσει μέσα στην ατέλεια της ανθρώπινης εμπειρίας την τελειότητα της ύπαρξής της.
Γιατί η μεγαλύτερη περιπέτεια δεν είναι να ανακαλύψεις τον κόσμο.
Είναι να θυμηθείς ποιος είσαι.

Ο Ομάρ, η Αϊσά, ο Αχμέτ και τόσα άλλα παιδιά με τη δική τους φωνή, αφηγούνται ιστορίες πολέμου, ξεριζωμού και προσφυγιάς. Ιστορίες για ανθρώπους και σπίτια που χάθηκαν, σχολεία που γκρεμίστηκαν, θάλασσες που έγιναν δρόμοι και σύνορα που δοκίμασαν την ανθρώπινη αντοχή.
Μια ποιητική συλλογή – μαρτυρία για τη δύναμη των παιδιών να ονειρεύονται ακόμη κι όταν ο κόσμος γύρω τους έχει καταρρεύσει και η ειρήνη είναι μια μακρινή ανάμνηση.
Ένα βιβλίο που μας καλεί όχι μόνο να ακούσουμε τις ιστορίες τους, αλλά και να αναγνωρίσουμε σε αυτές τη δική μας ανθρωπιά.