Καὶ ἐγένετο φῶς

Τώρα άνθισε εμπρός μου
το ουρλιαχτό απ’ τον βυθό της αλουπότρυπας.
Είχα καιρό να τυφλωθώ,
εδώ στο μαύρο έρημο λαγούμι.
Ένα κουρέλι αλυχτά στον άνεμο,
μαυροκόκκινο σαν αίμα ταύρου.

Μαθητές της ΣΤ τάξης, έγραψαν ένα βιβλίο που δεν μοιάζει με κανένα άλλο. Ένα βιβλίο με 36 μικρούς συγγραφείς να αλλάζουν τον κόσμο. Όχι με μεγάλα λόγια ή υποσχέσεις, αλλά με πράξεις απλές, καθημερινές, που όμως έχουν δύναμη.
Μίλησαν για την αλληλεγγύη, για τη φτώχεια που πρέπει να τελειώσει, για τους πολέμους που δεν χωρούν πια στον χάρτη της ανθρωπότητας.
Μίλησαν για το περιβάλλον και για το πώς μπορούμε, όλοι μαζί, να σώσουμε τον πλανήτη μας. Μίλησαν για τον σεβασμό, την ισότητα, για έναν κόσμο όπου κανείς δεν είναι “λίγος” και κανείς δεν μένει πίσω.

Τα παιδιά σκέφτονται με καρδιά καθαρή και νου ανοιχτό, μας δείχνουν ότι η αλλαγή ξεκινά από εμάς. Γιατί, τελικά, ο κόσμος αλλάζει… όταν τα παιδιά παίρνουν θέση.
Και αυτοί οι 12χρονοι δεν έγραψαν απλώς ένα βιβλίο. Έγραψαν ένα κάλεσμα. Σε όλους μας.

Ο ήρωας ξεκινά έναν νέο κύκλο ζωής, αναζητώντας το βαθύτερο νόημα της ύπαρξης και πορεύεται προς την ψυχική του αρμονία. Μέσα από την προσωπική του διαδρομή, γεννιέται η επιθυμία για έναν κόσμο δικαιότερο, φωτισμένο από τις αρετές που ολοκληρώνουν τον άνθρωπο.
Με ενδοσκόπηση και αυθεντικότητα, στέκεται απέναντι στους πειρασμούς και στις αντιφατικές κατευθύνσεις της ζωής. Η αλήθεια γίνεται ο φάρος του· πολύτιμη και απαραίτητη για να φτάσει στη βαθύτερη κατανόηση και τη γνήσια γνώση.

Με στοχαστική ματιά και φιλοσοφική διάθεση, αγγίζει υψηλές κορυφές υπαρξιακού προβληματισμού, παρασύροντας τον αναγνώστη σε ορίζοντες σπάνιους, εκεί όπου η σκέψη συναντά την ψυχή.