Καὶ ἐγένετο φῶς

Η παρούσα ποιητική συλλογή εξετάζει παγκόσμια κοινωνικά προβλήματα, επισημαίνοντας την αδικία, την απληστία, καθώς και τον ανθρώπινο πόνο. Υπό την έννοια αυτή, θα μπορούσε να θεωρηθεί οικουμενική, κοινωνική αλλά και στοχαστική, καθώς επιχειρεί να ωθήσει το άτομο να κατανοήσει την κρίση του σύγχρονου πολιτισμού, αλλά και τη θέση του μέσα σε έναν σκληρό και ανελεύθερο κόσμο. Ωστόσο, είναι και στρατευμένη, αφού, εντέλει, επιδιώκει να αφυπνίσει τον αναγνώστη ως προς την αξία της ζωής και την ανάγκη της πολιτικής και κοινωνικής του ολοκλήρωσης.

Οι σελίδες εδώ πέρα στροφάρουν γύρω από τον έρωτα, το πάθος, τον πόθο, τον πόνο, τη ματαίωση, την παραφροσύνη και τη χαμένη ελπίδα, με ηλιαχτίδες ειρήνης και αφυπνισμένης φιλοδοξίας για μια ιδέα μεγαλύτερη από τον ίδιο εαυτό. Εδώ κατοικούν παρελθοντικοί έρωτες, παρανοϊκές στιγμές, σπασμένες ψυχές, αναπυρωμένα πάθη, αιώνια δευτερόλεπτα, ζωντανά όνειρα και ατόφια συναισθήματα. Παντρεύοντας το πνεύμα με την ψυχή, γεννήθηκε αυτή η ποιητική συλλογή, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι ο έρωτας είναι ένα μωρό που κλαίει γελώντας.