Ένα δέντρο με λωτούς στον κήπο μου
Εννιά μικρές ιστορίες, φτιαγμένες από ανθρώπους που, όταν έπαιζαν τον ρόλο τους, δεν ήξεραν. Απλά και ήσυχα γεγονότα που δεν έφυγαν ποτέ από μέσα μου. Όσο κι αν θέλουμε ο χρόνος να μοιάσει κάποτε με λωτό.
Στο πέρασμα του χρόνου, μονάχα η μνήμη στέκεται αλώβητη. Αποκλείεται, βέβαια, να τα θυμάσαι όλα με το νι και με το σίγμα. Σίγουρα όμως θυμάσαι. Κι αυτό είναι ένα θαύμα απέναντι στην υποτιθέμενη δύναμη του λωτού.
