Ροδώνας

Ο Ομάρ, η Αϊσά, ο Αχμέτ και τόσα άλλα παιδιά με τη δική τους φωνή, αφηγούνται ιστορίες πολέμου, ξεριζωμού και προσφυγιάς. Ιστορίες για ανθρώπους και σπίτια που χάθηκαν, σχολεία που γκρεμίστηκαν, θάλασσες που έγιναν δρόμοι και σύνορα που δοκίμασαν την ανθρώπινη αντοχή.
Μια ποιητική συλλογή – μαρτυρία για τη δύναμη των παιδιών να ονειρεύονται ακόμη κι όταν ο κόσμος γύρω τους έχει καταρρεύσει και η ειρήνη είναι μια μακρινή ανάμνηση.
Ένα βιβλίο που μας καλεί όχι μόνο να ακούσουμε τις ιστορίες τους, αλλά και να αναγνωρίσουμε σε αυτές τη δική μας ανθρωπιά.

Τώρα άνθισε εμπρός μου
το ουρλιαχτό απ’ τον βυθό της αλουπότρυπας.
Είχα καιρό να τυφλωθώ,
εδώ στο μαύρο έρημο λαγούμι.
Ένα κουρέλι αλυχτά στον άνεμο,
μαυροκόκκινο σαν αίμα ταύρου.