Ροδώνας

Οι σελίδες εδώ πέρα στροφάρουν γύρω από τον έρωτα, το πάθος, τον πόθο, τον πόνο, τη ματαίωση, την παραφροσύνη και τη χαμένη ελπίδα, με ηλιαχτίδες ειρήνης και αφυπνισμένης φιλοδοξίας για μια ιδέα μεγαλύτερη από τον ίδιο εαυτό. Εδώ κατοικούν παρελθοντικοί έρωτες, παρανοϊκές στιγμές, σπασμένες ψυχές, αναπυρωμένα πάθη, αιώνια δευτερόλεπτα, ζωντανά όνειρα και ατόφια συναισθήματα. Παντρεύοντας το πνεύμα με την ψυχή, γεννήθηκε αυτή η ποιητική συλλογή, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι ο έρωτας είναι ένα μωρό που κλαίει γελώντας.

Ο Ομάρ, η Αϊσά, ο Αχμέτ και τόσα άλλα παιδιά με τη δική τους φωνή, αφηγούνται ιστορίες πολέμου, ξεριζωμού και προσφυγιάς. Ιστορίες για ανθρώπους και σπίτια που χάθηκαν, σχολεία που γκρεμίστηκαν, θάλασσες που έγιναν δρόμοι και σύνορα που δοκίμασαν την ανθρώπινη αντοχή.
Μια ποιητική συλλογή – μαρτυρία για τη δύναμη των παιδιών να ονειρεύονται ακόμη κι όταν ο κόσμος γύρω τους έχει καταρρεύσει και η ειρήνη είναι μια μακρινή ανάμνηση.
Ένα βιβλίο που μας καλεί όχι μόνο να ακούσουμε τις ιστορίες τους, αλλά και να αναγνωρίσουμε σε αυτές τη δική μας ανθρωπιά.

Πάντα οι λέξεις θα φτάνουν πρώτες
στο φωτοφίνις
της άκλιτης επιβίωσης.
Γλυκομίλητα ροκανίδια
να δεσμεύουν την τρυφερή, μονοκόμματη ρουτίνα
μιας κατασκευασμένης ανάμνησης.

«….Κι εκείνες οι συλλαβές που ποτέ δεν τερματίσουν και μείνουν σιωπηλές στης λήθης τον άηχο κύκλο, αγάπησε τις κατιτίς περισσότερο – πέρα απ’ τις πέντε αισθήσεις.
Στα ανείπωτα συνώνυμα ακουμπά το μεράκι του στίχου…»