Ροδώνας
Σήμερα απλά μη μιλήσεις.
Στάσου κι άκουσε το βουητό της θάλασσας,
δες τον παλμό της αλμύρας της.
Απλά μη μιλήσεις.
Μη μιλήσεις για όνειρα και ανεκπλήρωτους έρωτες.
Μη ζητήσεις πίσω τις χαμένες Ατλαντίδες.
Απλά μη μιλήσεις.
14.30€ Original price was: 14.30€.13.00€Η τρέχουσα τιμή είναι: 13.00€.
Σήμερα απλά μη μιλήσεις.
Στάσου κι άκουσε το βουητό της θάλασσας,
δες τον παλμό της αλμύρας της.
Απλά μη μιλήσεις.
Ο Λαμπυρίκος μοίραζε στους φίλους του
την αστερόσκονη της αγάπης του.
Κι όσο τη μοίραζε τόσο η τσέπη της καρδιάς του
γέμιζε όλο και πιο πολύ
με την αστερόσκονη της αγάπης,
σε σημείο που ξεχείλιζε
κάθε μέρα όλο και περισσότερο.
Τι θα κάνει ο Λαμπυρίκος με την αστερόσκονη της αγάπης του; Πάμε να δούμε.
Σήμερα απλά μη μιλήσεις.
Στάσου κι άκουσε το βουητό της θάλασσας,
δες τον παλμό της αλμύρας της.
Απλά μη μιλήσεις.
Μη μιλήσεις για όνειρα και ανεκπλήρωτους έρωτες.
Μη ζητήσεις πίσω τις χαμένες Ατλαντίδες.
Απλά μη μιλήσεις.
| Γλώσσα | Ελληνικά |
|---|---|
| ISBN | 978-960-398-470-2 |
| Εξώφυλλο | Μαλακό |
| Μέγεθος | 17 Χ 24 |
| Σελίδες | 94 |
Μια ποιητική διαδρομή ανάμεσα στο βίωμα και στη φαντασία.
Η Άννα Ραφαηλίδου συγκεντρώνει σε έξι θεματικές ενότητες ποιήματα εμπνευσμένα από τους σταθμούς της ζωής της και τους προορισμούς που τη διαμόρφωσαν. Με λόγο λιτό αλλά γεμάτο εικόνες, η συλλογή αυτή αποτυπώνει τα αέναα ταξίδια του νου και του σώματος, μετατρέποντας την προσωπική εμπειρία σε μια καθολική, ανθρώπινη εξομολόγηση.
Αληθινά βιώματα, μακρινές διαδρομές και εσωτερικές αναζητήσεις….
Ένα βιβλίο-πρόσκληση για όσους αναζητούν στην ποίηση ένα καταφύγιο, έναν καθρέφτη και, πάνω από όλα, έναν προορισμό.
Οι σελίδες εδώ πέρα στροφάρουν γύρω από τον έρωτα, το πάθος, τον πόθο, τον πόνο, τη ματαίωση, την παραφροσύνη και τη χαμένη ελπίδα, με ηλιαχτίδες ειρήνης και αφυπνισμένης φιλοδοξίας για μια ιδέα μεγαλύτερη από τον ίδιο εαυτό. Εδώ κατοικούν παρελθοντικοί έρωτες, παρανοϊκές στιγμές, σπασμένες ψυχές, αναπυρωμένα πάθη, αιώνια δευτερόλεπτα, ζωντανά όνειρα και ατόφια συναισθήματα. Παντρεύοντας το πνεύμα με την ψυχή, γεννήθηκε αυτή η ποιητική συλλογή, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι ο έρωτας είναι ένα μωρό που κλαίει γελώντας.
Σὰν τί νὰ εἶναι ἡ ποίηση;
Ἀπόπλους σκέψης καὶ συναισθήματος,
Τῆς φαντασίας ἔκθεση,
Μια ποιητική συλλογή για αυτά που δεν τολμούμε να πούμε.
Τριάντα πέντε ποιήματα που κινούνται στο μεταίχμιο του πόθου και της απώλειας, εκεί όπου «του λύκου πείνα» γίνεται ο έρωτας και η ίδια η ζωή. Έμμετρος και ομοιοκατάληκτος, ο λόγος εδώ κρατά τον ρυθμό και τη μουσικότητα του στίχου, μα μιλά για πράγματα διαχρονικά: για τις αγάπες που δεν έγιναν ποτέ, για τη θάλασσα και τα πουλιά που ρεμβάζουν στο πέλαγος, για τον Βαρδάρη που φέρνει «φάλτσες μυρωδιές», για τις τσιγγάνες που διαβάζουν τη γραμμή της καρδιάς, για τον φόβο της νύχτας και τη λύτρωση της ποίησης.
Μέσα από εικόνες που άλλοτε πληγώνουν κι άλλοτε παρηγορούν —ο ήλιος που βουτά στη γη και αποκοιμιέται, το άδειο τρένο με τις σπασμένες ράγες, η σάρκα που γίνεται «διάφανη εσάρπα»— η συλλογή χαρτογραφεί έναν εσωτερικό κόσμο όπου ο πόνος και η ομορφιά αναπνέουν μαζί.
Ποιήματα για να διαβαστούν αργά, δυνατά, σαν να τραγουδιούνται.
«Ήταν η Ποίηση που με έβγαλε απ’ το βάσανο,
αυτή τη γη να περπατώ χωρίς ν’ αγγίζω»
Η παρούσα ποιητική συλλογή εξετάζει παγκόσμια κοινωνικά προβλήματα, επισημαίνοντας την αδικία, την απληστία, καθώς και τον ανθρώπινο πόνο. Υπό την έννοια αυτή, θα μπορούσε να θεωρηθεί οικουμενική, κοινωνική αλλά και στοχαστική, καθώς επιχειρεί να ωθήσει το άτομο να κατανοήσει την κρίση του σύγχρονου πολιτισμού, αλλά και τη θέση του μέσα σε έναν σκληρό και ανελεύθερο κόσμο. Ωστόσο, είναι και στρατευμένη, αφού, εντέλει, επιδιώκει να αφυπνίσει τον αναγνώστη ως προς την αξία της ζωής και την ανάγκη της πολιτικής και κοινωνικής του ολοκλήρωσης.
