Ροδώνας
Σήμερα απλά μη μιλήσεις.
Στάσου κι άκουσε το βουητό της θάλασσας,
δες τον παλμό της αλμύρας της.
Απλά μη μιλήσεις.
Μη μιλήσεις για όνειρα και ανεκπλήρωτους έρωτες.
Μη ζητήσεις πίσω τις χαμένες Ατλαντίδες.
Απλά μη μιλήσεις.
14.30€ Original price was: 14.30€.13.00€Η τρέχουσα τιμή είναι: 13.00€.
Σήμερα απλά μη μιλήσεις.
Στάσου κι άκουσε το βουητό της θάλασσας,
δες τον παλμό της αλμύρας της.
Απλά μη μιλήσεις.
Ο Λαμπυρίκος μοίραζε στους φίλους του
την αστερόσκονη της αγάπης του.
Κι όσο τη μοίραζε τόσο η τσέπη της καρδιάς του
γέμιζε όλο και πιο πολύ
με την αστερόσκονη της αγάπης,
σε σημείο που ξεχείλιζε
κάθε μέρα όλο και περισσότερο.
Τι θα κάνει ο Λαμπυρίκος με την αστερόσκονη της αγάπης του; Πάμε να δούμε.
Σήμερα απλά μη μιλήσεις.
Στάσου κι άκουσε το βουητό της θάλασσας,
δες τον παλμό της αλμύρας της.
Απλά μη μιλήσεις.
Μη μιλήσεις για όνειρα και ανεκπλήρωτους έρωτες.
Μη ζητήσεις πίσω τις χαμένες Ατλαντίδες.
Απλά μη μιλήσεις.
| Γλώσσα | Ελληνικά |
|---|---|
| ISBN | 978-960-398-470-2 |
| Εξώφυλλο | Μαλακό |
| Μέγεθος | 17 Χ 24 |
| Σελίδες | 94 |
Μακρόστοιχη και πολυστρωματική ποίηση, που συχνά πειραματιζόμενη αποπειράται να αναδείξει την μακραίωνη δαψίλεια της Ελληνικής.
Ο «Ήχος Ψυχής» είναι μια μικρή συλλογή ποιημάτων εσωτερικής αφύπνισης, προσωπικής ανάπτυξης, εσώτερης θεραπείας, μια δημιουργική έκφραση σαν διαλογισμός.
Η ποιήτρια Λένα Τριάντη σε αυτή τη συλλογή, μέσω του γραπτού λόγου, δημιουργεί υπαρξιακούς συλλογισμούς, με τους οποίους πορεύεται στην καθημερινότητά της προς την πνευματικότητα.
Συλλογισμοί υπαρξιακοί, όπως τι είναι η ψυχή και ποιο το νόημα της επίγειας ζωής.
Ένα βιβλίο αφιερωμένο στον πιο δυνατό και αρχέγονο παλμό της ύπαρξης: τον Έρωτα. Μια ποιητική συλλογή όπου οι λέξεις γίνονται το όχημα για να εξερευνηθούν τα βαθιά, έντονα και χαώδη ανθρώπινα συναισθήματα.
Είναι στιγμές που μαζί σου νιώθω πιο ευαίσθητος και από την νύμφη πριν γίνει χρυσαλίδα. Όταν ερωτεύεται ο άνθρωπος γίνεται πιο διάφανο το δέρμα του, σαν να πετάγονται οι φλέβες του και γίνονται ανάγλυφα ποτάμια πάνω του. Και όπως είναι έτσι λεπτό και διάφανο, μοιάζει με εύθραυστο γυαλί.
Στους μεγάλους έρωτες και στα μεγάλα λόγια, ακόμα και το ανάλαφρο εκείνο πέταγμα των φτερών μιας πεταλούδας κόβει είτε σαν ξυράφι, είτε σαν καλά ακονισμένο μαχαίρι.
Ένα βιβλίο ποιητικής πρόζας όπου ο λόγος αρθρώνεται με αμεσότητα και αναμετριέται με το δίπολο του έρωτα και του θανάτου αποτελώντας έμπνευση για τη ζωή.
Το «Πάντοτε σαν τώρα ήμουν» αποτελεί την πρώτη ποιητική συλλογή της Μαρίας Γιαννακάκη. Μέσα από τους στίχους της, η δημιουργός χρησιμοποιεί την ποίηση ως τον ιδανικό «φακό» για να παρατηρήσει τις ανθρώπινες σχέσεις, τους κύκλους της ζωής και τους ρόλους του θύτη και του θύματος που εναλλάσσονται στην καθημερινότητά μας. Μια συλλογή που μιλά την κοινή, παγκόσμια γλώσσα των συναισθημάτων.
Τριάντα πέντε ποιήματα που κινούνται στο μεταίχμιο του πόθου και της απώλειας, εκεί όπου «του λύκου πείνα» γίνεται ο έρωτας και η ίδια η ζωή. Έμμετρος και ομοιοκατάληκτος, ο λόγος εδώ κρατά τον ρυθμό και τη μουσικότητα του στίχου, μα μιλά για πράγματα διαχρονικά: για τις αγάπες που δεν έγιναν ποτέ, για τη θάλασσα και τα πουλιά που ρεμβάζουν στο πέλαγος, για τον Βαρδάρη που φέρνει «φάλτσες μυρωδιές», για τις τσιγγάνες που διαβάζουν τη γραμμή της καρδιάς, για τον φόβο της νύχτας και τη λύτρωση της ποίησης.
Μέσα από εικόνες που άλλοτε πληγώνουν κι άλλοτε παρηγορούν —ο ήλιος που βουτά στη γη και αποκοιμιέται, το άδειο τρένο με τις σπασμένες ράγες, η σάρκα που γίνεται «διάφανη εσάρπα»— η συλλογή χαρτογραφεί έναν εσωτερικό κόσμο όπου ο πόνος και η ομορφιά αναπνέουν μαζί.
Ποιήματα για να διαβαστούν αργά, δυνατά, σαν να τραγουδιούνται.
«Ήταν η Ποίηση που με έβγαλε απ’ το βάσανο,
αυτή τη γη να περπατώ χωρίς ν’ αγγίζω»
