Είναι αλήθεια ότι το κομμάτι στο οποίο αφιερώνουμε τον περισσότερο χρόνο κατά τη διάρκεια της ζωής μας είναι η εργασία.
Όμως, οι σύγχρονες μορφές εργασίας παρουσιάζουν παθογένειες που, εδώ και δεκαετίες, είναι βαθιά ριζωμένες στην κοινωνική κοσμοθεωρία των ανθρώπων, επηρεάζοντας τον ίδιο τον πολιτισμό μας.
Μήπως η μισθοδοσία, η ηλεκτρονική παραπληροφόρηση και το περιζήτητο work-life balance συνθέτουν ένα εκρηκτικό μίγμα, το οποίο παγιδεύει τους εργαζόμενους σε έναν φαύλο κύκλο αλληλεξάρτησης και συγκρούσεων;
Ίσως να μοιάζει με άλυτο γρίφο, αλλά ο αθλητισμός μπορεί να προσφέρει μια εναλλακτική διέξοδο. Πώς θα ήταν ο κόσμος αν εφαρμοζόταν καθολικά και αποκεντρωμένα ένα νέο εργασιακό μοντέλο, βασισμένο σε αθλητικά πρότυπα, όπου ακρογωνιαίοι λίθοι θα ήταν οι ανθρώπινες σχέσεις, η επικοινωνία και η ισοτιμία; Πώς θα επηρεάζονταν το ωράριο εργασίας, το σύστημα αμοιβών, η διαδικασία λήψης αποφάσεων και ο τρόπος αξιολόγησης από μια τέτοια αλλαγή;
Βασική προϋπόθεση για να γίνει η αρχή είναι να τεθεί το συλλογικό όφελος πάνω από το ατομικό. Μόνο έτσι μπορεί να γεννηθεί μια νέα εργασιακή κουλτούρα, ικανή να μετασχηματίσει τη δομή της κοινωνίας και να πρωτοστατήσει στη διαμόρφωση ενός νέου πολιτισμικού ρεύματος.

Στη σκιά του μυθικού Ολύμπου και μέσα στη θύελλα του Εμφυλίου ξετυλίγεται η τραγική ιστορία ενός ζευγαριού νέων ανθρώπων που ενώ είχαν επιλέξει την ειρήνη και την οικογενειακή γαλήνη παρασύρθηκαν στη δίνη μοιραίων και ανεξέλεγκτων καταστάσεων που είχε δημιουργήσει ο μισαλλόδοξος πόλεμος και η τυφλή βία.
Από τον μισεμό εξαιτίας της ανέχειας, ως την σκληρή δουλειά στον κάμπο της Ημαθίας και από εκεί στη φωτιά της Κατοχής και του Εμφυλίου, ο αναγνώστης ακολουθεί την αγωνιώδη πορεία των δύο πρωταγωνιστών μέσα από ένα ταξίδι στις ρωγμές της Ιστορίας και στα παιχνίδια της παντοδύναμης μοίρας. Μια περιπλάνηση γεμάτη ανατροπές και έντονα συναισθήματα σε χρόνια σκοτεινά όπου ο έρωτας, η αγάπη και οι ανθρώπινες σχέσεις συγκρούονται με την πιο σκληρή όψη της πολιτικής και ιδεολογικής πόλωσης, ενώ η αλήθεια υποχωρεί άτακτα μπροστά στις σκοπιμότητες των αντιπάλων.
Αθώα θύματα του ανελέητου μίσους και τα παιδιά του τραγικού ζευγαριού από τα στόματα των οποίων σβήστηκαν πρόωρα οι πιο αγαπημένες λέξεις. Όταν όμως ο πόνος μιλά με τη φωνή της σιωπής, τότε η μνήμη γίνεται βάρος και φλόγα μαζί. Γίνεται κραυγή που ζητά να ακουστεί.
Ένα ιστορικό μυθιστόρημα βαθιά ανθρώπινο και συγκλονιστικό στις περιγραφές του.
Ένα έργο που αναβιώνει τη δύσκολη μνήμη του ελληνικού Εμφυλίου μεταπλάθοντας το ατομικό και συλλογικό τραύμα, όχι για να ξύσει παλιές πληγές, αλλά για να αναδείξει τις τραγικές συνέπειες του πολέμου στις επόμενες γενιές.