Νέες Κυκλοφορίες

Μαθητές της ΣΤ τάξης, έγραψαν ένα βιβλίο που δεν μοιάζει με κανένα άλλο. Ένα βιβλίο με 36 μικρούς συγγραφείς να αλλάζουν τον κόσμο. Όχι με μεγάλα λόγια ή υποσχέσεις, αλλά με πράξεις απλές, καθημερινές, που όμως έχουν δύναμη.
Μίλησαν για την αλληλεγγύη, για τη φτώχεια που πρέπει να τελειώσει, για τους πολέμους που δεν χωρούν πια στον χάρτη της ανθρωπότητας.
Μίλησαν για το περιβάλλον και για το πώς μπορούμε, όλοι μαζί, να σώσουμε τον πλανήτη μας. Μίλησαν για τον σεβασμό, την ισότητα, για έναν κόσμο όπου κανείς δεν είναι “λίγος” και κανείς δεν μένει πίσω.

Τα παιδιά σκέφτονται με καρδιά καθαρή και νου ανοιχτό, μας δείχνουν ότι η αλλαγή ξεκινά από εμάς. Γιατί, τελικά, ο κόσμος αλλάζει… όταν τα παιδιά παίρνουν θέση.
Και αυτοί οι 12χρονοι δεν έγραψαν απλώς ένα βιβλίο. Έγραψαν ένα κάλεσμα. Σε όλους μας.

Το βλέμμα της Έχιδνας στον καθρέφτη είναι ένα ψυχολογικό μυθιστόρημα που εξερευνά την ανθρώπινη ψυχή μέσω της αλληγορίας της «μόλυνσης της Έχιδνας». Οι ήρωες φέρουν τα βαριά φορτία των ενδοβεβλημένων αξιών της οικογένειας και του κοινωνικού περιβάλλοντος, τα οποία παγώνουν τη ροή της ζωής τους και μπλοκάρουν κάθε εξέλιξη.

Οι Αόρατοι της Γης είναι ψάρια, αρκούδες, λύκοι, αγριογούρουνα.
Οι Αόρατοι της Γης είναι πουλιά, έντομα, λουλούδια, δέντρα.
Οι Αόρατοι της Γης είναι και άνθρωποι. Σήμερα οι Άλλοι, αύριο Εμείς.

Η ζωγράφος Σμαρώ Τζενανίδου διάλεξε αυτό το θέμα για την τελευταία έκθεσή της. Πίνακες που στέλνουν ένα μήνυμα για το περιβάλλον,
ένα SOS απέναντι στον κίνδυνο της κλιματικής αλλαγής, η οποία τα τελευταία χρόνια εκδηλώνεται με απειλητική ένταση στον πλανήτη μας.
Ένα εικαστικό «φτάνει πια» προς τον άνθρωπο που δεν αγαπά τη γη, τον αέρα, τη θάλασσα, τη ζωή.

Δεκαπέντε συγγραφείς στάθηκαν ο καθένας μπροστά σε έναν διαφορετικό πίνακα της Τζενανίδου, εμπνεύστηκαν και άρχισαν να γράφουν μια μικρή ιστορία. Αγωνίες, φόβοι, ελπίδες αποτυπώνονται στο χαρτί από δημιουργούς που ζουν στο σήμερα, αλλά ανησυχούν για το αύριο.

Όταν η Λογοτεχνία συναντά τη Ζωγραφική, η φωνή της Τέχνης γίνεται πιο δυνατή!

Πίσω από κάθε στροφή, ένας ψίθυρος. Σε κάθε σελίδα, μια αποκάλυψη. Οι ήρωες των ιστοριών αυτών δεν είναι ξένοι· είναι κομμάτια μας — εύθραυστοι, ένοχοι, ανθρώπινοι.
Μέσα από τις διαδρομές τους, ο αναγνώστης βυθίζεται στη σύνθετη υφή της ανθρώπινης φύσης, συναντά τους φόβους που δεν ονομάζουμε, τις ενοχές που αποσιωπούμε, τις αλήθειες που αποφεύγουμε.
Γιατί ο πραγματικός τρόμος δεν κατοικεί στα σκοτεινά σοκάκια του έξω κόσμου, αλλά στα πιο κρυφά δωμάτια του εαυτού μας.