Αποκτά ξαφνικά ενδιαφέρον η ανάποδη πορεία της ζωής μου, μου αρέσει που σκοντάφτω πάνω σε θραύσματα μνήμης σπάνια ή οικεία τα οποία καταγράφω στον υπολογιστή τα βράδια στο δωμάτιό μου στην πανσιόν, διαλέγοντας αυτά που θα μου επιτρέψουν να δομήσω μια ιστορία ενώνοντας δύο εποχές. Την περίοδο της κατοχής και την περίοδο της κρίσης
Οι σελίδες εδώ πέρα στροφάρουν γύρω από τον έρωτα, το πάθος, τον πόθο, τον πόνο, τη ματαίωση, την παραφροσύνη και τη χαμένη ελπίδα, με ηλιαχτίδες ειρήνης και αφυπνισμένης φιλοδοξίας για μια ιδέα μεγαλύτερη από τον ίδιο εαυτό. Εδώ κατοικούν παρελθοντικοί έρωτες, παρανοϊκές στιγμές, σπασμένες ψυχές, αναπυρωμένα πάθη, αιώνια δευτερόλεπτα, ζωντανά όνειρα και ατόφια συναισθήματα. Παντρεύοντας το πνεύμα με την ψυχή, γεννήθηκε αυτή η ποιητική συλλογή, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι ο έρωτας είναι ένα μωρό που κλαίει γελώντας.
Μια τρυφερή ιστορία αγάπης, μυστικών και συμφιλίωσης ξεδιπλώνεται αργά, αποκαλύπτοντας πόσο βαθιά μπορούν να επηρεάσουν οι επιλογές του παρελθόντος τις ζωές των ανθρώπων.
Ο Λέανδρος βρίσκεται μπροστά σε ένα σταυροδρόμι. Δύο κόσμοι, δύο οικογένειες και τέσσερις άνθρωποι που τον αγαπούν με διαφορετικό τρόπο. Πώς μπορεί να χωρέσει κανείς δύο αλήθειες μέσα στην ίδια καρδιά; Πώς αντιμετωπίζεις μια αποκάλυψη που αλλάζει όσα πίστευες για τον εαυτό σου;
Μια καθηλωτική ιστορία για τη δύναμη της ψυχής, το τίμημα της αλήθειας και τη μάχη μιας γυναίκας να φωτίσει το σκοτάδι που σημάδεψε τη μοίρα της.
Ένα δυνατό ψυχολογικό θρίλερ για τις σκιές του παρελθόντος, τα μυστικά που επιμένουν να ζουν και τη λύτρωση που έρχεται μόνο όταν η σιωπή σπάσει.
Μια ιστορία που κόβει την ανάσα, εκεί όπου η δικαιοσύνη συναντά την εκδίκηση.
Ζήσαμε δυο ζωές.
Εκείνη που χρωστούσαμε. Κι εκείνη που κρατήσαμε κρυφή,
ακόμη και από μας.
Συμπορευτήκαμε κι έπειτα χαθήκαμε. Σχεδόν.
Μία συλλογή πενήντα τεσσάρων ποιημάτων για τον παλμό του έρωτα από την αυγή έως τον απόηχό του στο ηλιοβασίλεμα,
ιδανική για κάθε ερωτευμένη ή πληγωμένη ψυχή.
Το Μαύρο Άσπρο είναι μια παρατήρηση συμπεριφορών, ανασφαλειών και υπαρξιακών θεμάτων, εκφρασμένων με έναν κάπως ποιητικό τρόπο, μέσα από έντονη εσωτερική σκέψη.
Ακολουθούμε και ζούμε την ιστορία τριών διαφορετικών χαρακτήρων του Γιάννη, του Θανάση και της Ελένης, και την ανάγκη τους να βρουν τον δρόμο προς το Άσπρο… ή το Μαύρο.
Το βλέμμα της Έχιδνας στον καθρέφτη είναι ένα ψυχολογικό μυθιστόρημα που εξερευνά την ανθρώπινη ψυχή μέσω της αλληγορίας της «μόλυνσης της Έχιδνας». Οι ήρωες φέρουν τα βαριά φορτία των ενδοβεβλημένων αξιών της οικογένειας και του κοινωνικού περιβάλλοντος, τα οποία παγώνουν τη ροή της ζωής τους και μπλοκάρουν κάθε εξέλιξη.
Το βιβλίο πραγματεύεται τη δύναμη που κρύβει ο άνθρωπος μέσα του και, ταυτόχρονα, μέσα από τη συμπεριφορά των πλασμάτων, μας διδάσκει πώς πρέπει να αγαπάμε και να φροντίζουμε το περιβάλλον.
Ο Κρίκος της Κατάρας ξετυλίγει μια μοιραία ιστορία εξιλέωσης, όπου οι ανθρώπινες επιλογές συγκρούονται με σκοτεινές δυνάμεις και κανείς δεν βγαίνει αλώβητος. Είναι μια ιστορία για τις επιλογές και το τίμημά τους, μια αφήγηση που γεννιέται από τον φόβο και από την ανάγκη να θυσιάσουμε ό,τι αγαπάμε περισσότερο.
Στην Αθήνα της οικονομικής κρίσης, της διαφθοράς και της παραβατικότητας, ένας αστυνομικός της Δίωξης Ναρκωτικών έρχεται αντιμέτωπος με τα όρια της νομιμότητας και της ηθικής. Καθώς το καλό πλησιάζει επικίνδυνα το κακό και τα περιθώρια στενεύουν, καλείται να φέρει εις πέρας μια τελευταία αποστολή μέσα στο χάος ενός συστήματος που καταρρέει.
Σε τι να πιστέψω πια,
όταν το φως καταπίνεται από τη νύχτα;
Δεν πά’ να τα βρήκαν στο μοίρασμα…
Και περπατώ στη σκέψη,
χωρίς τα χείλη σου να ξεδιψούν τα δικά μου.
Η Κλειώ είναι μια γυναίκα που λάμπει από ομορφιά και αυτοπεποίθηση, αλλά κρύβει μέσα της ένα κενό που προσπαθεί να καλύψει με την εξωτερική της εμφάνιση και την επιρροή της στον κόσμο της πολιτικής. Η ζωή της παίρνει μια απρόσμενη τροπή όταν ένας ιερωμένος της προσφέρει ένα μεγάλο ποσό για μια εκδούλευση, κάτι που θα την οδηγήσει σε μια περιπέτεια με πολιτικές προεκτάσεις.
Στην πόλη των ονείρων, το Λας Βέγκας, μια γυναίκα βρίσκει τον έρωτα της ζωής της. Ένας έρωτας καθαρός και αληθινός, που ξεπερνά τον χρόνο και τον χώρο, μέσα από δύο ψυχές που συναντιούνται για να αφιερωθούν η μία στην άλλη και να αναζητήσουν τι σημαίνει πραγματικά αγάπη.
Αφηγήσεις από τη ζωή στη Νεοχωρούδα, που ξεκινούν από τα Χριστούγεννα της δεκαετίας του ’20 και φτάνουν έως το καλοκαίρι του 1950. Μέσα από στιγμιότυπα της καθημερινότητας, τα ήθη και τα έθιμα, τις ανθρώπινες σχέσεις και τις προετοιμασίες για γιορτές και θεάματα, αναδεικνύεται η κοινωνική ζωή ενός χωριού και οι αξίες που τη διαμόρφωσαν.
Οι Αόρατοι της Γης είναι ψάρια, αρκούδες, λύκοι, αγριογούρουνα.
Οι Αόρατοι της Γης είναι πουλιά, έντομα, λουλούδια, δέντρα.
Οι Αόρατοι της Γης είναι και άνθρωποι. Σήμερα οι Άλλοι, αύριο Εμείς.
Η ζωγράφος Σμαρώ Τζενανίδου διάλεξε αυτό το θέμα για την τελευταία έκθεσή της. Πίνακες που στέλνουν ένα μήνυμα για το περιβάλλον,
ένα SOS απέναντι στον κίνδυνο της κλιματικής αλλαγής, η οποία τα τελευταία χρόνια εκδηλώνεται με απειλητική ένταση στον πλανήτη μας.
Ένα εικαστικό «φτάνει πια» προς τον άνθρωπο που δεν αγαπά τη γη, τον αέρα, τη θάλασσα, τη ζωή.
Δεκαπέντε συγγραφείς στάθηκαν ο καθένας μπροστά σε έναν διαφορετικό πίνακα της Τζενανίδου, εμπνεύστηκαν και άρχισαν να γράφουν μια μικρή ιστορία. Αγωνίες, φόβοι, ελπίδες αποτυπώνονται στο χαρτί από δημιουργούς που ζουν στο σήμερα, αλλά ανησυχούν για το αύριο.
Όταν η Λογοτεχνία συναντά τη Ζωγραφική, η φωνή της Τέχνης γίνεται πιο δυνατή!
